Hoe bereid je je voor op het spelen van Poirot zonder script?
Benjamin: Ik bereid vooral een houding voor: alsof ik sowieso de slimste mens in de kamer ben, maar heel graag wil dat mensen me sympathiek vinden. Dat ligt gelukkig allemaal dicht bij wie ik echt ben (lacht).Gebruiken jullie bepaalde technieken om clues te onthouden en te structureren?
Benjamin: Ik probeer alles te onthouden. En als dat mislukt, geef ik een intense blik, alsof ik nét iets cruciaals besef.
Welke kenmerken van Perrot (spraak, houding, ego, logica) zijn voor jou essentieel?
Benjamin: Het ego, de logica en de flair. Perrot lost geen moord op. Hij organiseert een demonstratie van genialiteit.
Hoe ga je om met het iconische zelfvertrouwen van Perrot zonder dat het arrogant wordt?
Benjamin: Door hem charmant te houden. Perrot geniet van zijn eigen slimheid zoals een kat geniet van een zonnige vensterbank.
Hoe ga je om met tegenstrijdige informatie van medespelers?
Tim: "In alle leugens zit een waarheid, mon vieux!" zou Perot je toevertrouwen.
Benjamin: Dan is iemand aan het liegen. Of improviseren. In beide gevallen: interessant.
Hoe betrek je het publiek actief in het onderzoek?
Benjamin: Ik behandel hen alsof ze mijn tijdelijke assistenten zijn. Ze voelen zich slim tot Perrot hen weer drie stappen voor blijkt.
Hoe ga je om met onverwachte of absurde suggesties van het publiek?
Tim: Perot kan hier niet goed mee om. Hij houdt van balans en duidelijkheid, maar hij ziet door het kluwen van opmerkingen wel de hoofdzaken.
Benjamin: Hoe absurder de suggestie, hoe serieuzer Perrot ze onderzoekt. Dat maakt het alleen maar mooier.
Hoe ondervraag je verdachten zonder het spel te blokkeren?
Benjamin: Door vragen te stellen waar je onmogelijk saai op kan antwoorden. “Waar was u?” is oké. “Waarom haat u liefde?” is beter.
Tim: Dat zullen we zien! (geamuseerd)
Welke momenten geven jullie het meeste speelplezier?
Benjamin: Wanneer een compleet absurd detail plots de sleutel van de zaak blijkt te zijn.
Hoe ga je om met momenten waarop je het overzicht verliest?
Benjamin: Dan vertrouw ik op mijn tegenspelers. In alle impro ligt het antwoord altijd bij je tegenspeler. Of ik loop even traag rond met de handen op de rug, dat koopt wel wat tijd.
Werk je met bepaalde signalen of afspraken achter de schermen?
Hoe evolueert jouw Perrot naarmate je meer speelt?
Benjamin: Hij wordt minder Poirot en meer een vreemd klein mannetje dat emotioneel afhankelijk is van gelijk hebben.
Hoe bouw je de spanning op richting de finale onthulling?
Tim: Dat gebeurt gelukkig spontaan door het hele opzet.
Benjamin: Door steeds meer stilte te laten vallen. En dramatisch naar mensen te kijken helpt ook verrassend goed.
Benjamin: Niet. Dat is het spannende eraan. Perrot ontdekt de waarheid voordat ik dat doe.
Wat maakt een goede Perrot-achtige monoloog op het einde?
Tim: Kort, maar krachtig!
Benjamin: Veel ritme, veel detail en minstens één moment waarop iemand denkt: “Ah nee… hij heeft gelijk.”
Wat is het moeilijkste aan het spelen van een Perrot-voorstelling in impro?
Benjamin: Slim genoeg lijken terwijl je hersenen eigenlijk “help” roepen. (lacht)
Veel succes met de voorstellingen!
SPEELDATA
Vrijdag 29 mei om 20u30 en zaterdag 30 mei om 20u00 in Theaterzaal Het Klokhuis, Parochiaanstraat 4 in Anterpen.
Kaarten zijn te bestellen via onze website https://www.swaajp.be/kalender
